Je eigen koffie drinken

koffieVaak genoeg word ik aangesproken door mensen die geen werk kunnen vinden. Die hun baan zat zijn. Die hun baas zat zijn. Die pislink worden van de wekker om 7 uur ’s ochtends die hun een mep in ’t gezicht geeft en zegt: “beeep beeep tijd om weer lekker in de ochtendspits te gaan beep beep”.Vaak genoeg heb ik deze mensen vertelt dat ze hun tijd niet hoeven in te ruilen voor geld. Dat ze niet hun inkomsten hoeven te laten bepalen aan de hand van wat ze verdienen voor iemand ánders. “Begin gewoon op internet” zeg ik dan.”Dat is de mooiste manier van geld verdienen die er tegenwoordig bestaat, zelfs als je niks doet krijg je betaald”. En dat is helemaal waar. Ik héb geen wekker meer. De laatste keer dat ik in de ochtendspits stond was 4 jaar geleden. En meestal lig ik zelfs gewoon in m’n sweatpants op de Chesterfield “te werken”, als ik zín heb om te werken. Ongeschoren.rnHey, ik ben ook niet perfect. Maar wel met mijn éigen koffie. Uit mijn éigen nespresso apparaat. In mijn éigen kopje. Dat is ware luxe.“Ja lekker wrijf ’t maar in m’n gezicht lul”. Ik hoor ’t je al in m’n gezicht snauwen terwijl je je ogen rolt. rn

I’d rather be educated than entertained.

rnMaar plots, werd ik in die “perfecte” wereld overvallen door een vraag die ik niet eerder had gehoord van een loondienstige.rn“Ja, maar als ik vraag of je zin hebt om uit te gaan, ben je altijd aan het werk. Hoeveel werk jij eigenlijk?”rnIk heb er nooit over nagedacht… Is dat echt zo? Werk ik echt zo veel? Ik haal mijn schouders op. “Een uurtje ofzo per dag?” antwoord ik twijfelend. Mijn pa, die het gesprek tussen mij en deze persoon zwijgend had gevolgd, schudde zijn hoofd. Volgens hem op z’n minst 60 á 70 uur per week. Auw. Hard. Eén van mijn belangrijkste criteria om een online onderneming te starten was “werken hoe veel je wilt”. En aangezien ik al kotsmisselijk werd van de 35 uur per week die ik 4 jaar geleden in een callcenter moest doorbrengen, had ik me destijds voorgenomen dat ik op z’n minst de hélft van de tijd wilde werken. Terwijl ik die avond door de regen naar huis reed bleef dat door m’n hoofd spoken. Eenmaal thuisgekomen plofte ik op de bank met m’n macbook en opende m’n Google Analytics, m’n emailaccount die alle inkomsten van die dag categoriseert en de site van m’n nieuwste project. Ik had nog zó veel te doen.rnEn dat was het moment dat het stemmetje in m’n hoofd in mijn hersenpan bulderde: NU BEN JE ALWEER AAN HET WERK.Waar sommige mensen op de bank zouden ploffen en volautomatisch naar The Voice Of Holland’s Next Top Chef Model zouden zappen, een zak chips opentrekken en een flesje wijn… opende ik volautomatische m’n hele ondernemingsstructuur in 3 of 4 tabbladen in m’n browser. Dit is mijn comfort zone. Dit is mijn “ontspanning”. rn

Denk succes, wees succes.

rn”Lekker boeiend voor je”. Ja, true facts, nobody gives a shit who you are, only what you mean to them. En als je tussen de regels door hebt gelezen, wat al zeg ik het zelf al een hele prestatie is aangezien ik graag onsamenhangende monologen houd, dan heb je wellicht hier iets uitgehaald, dat je zelf kunt gebruiken. Of als je zo’n luie zak bent als ik die liever meteen naar beneden scrollt voor de conclusie, laat me je dan entertainen. Conclusie: Succesvolle mensen denken niet in “hoeveel heb ik gewerkt en wat krijg ik daar voor terug”. Succesvolle mensen jagen doelen na, en doen dat net zo lang tot dat doel bereikt is. Ik blijf er nog steeds bij dat ik misschien maar een uurtje per dag werk, misschien zelfs minder. Ook al spendeer ik 9000 uur per week met m’n laptop op schoot. Maar hey, ik drink wel mijn éigen koffie. auteur anoniemDit gastblog is geschreven door auteur anoniem. Anoniem verdient full time geld op het internet.  

You may also like...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *